Foto Ronny De Malsche
Vandaag gaan we even dieper in op de familie van de kluten. Deze steltlopers hebben niet echt een kleurenTV nodig, want ze zweren bij een sober zwart en wit pakje.
De kluut is voornamelijk aan de kustregio een broedvogel. Mannetje en wijfje lijken heel veel op elkaar. Enkel een lichtere zone aan de snavelbasis en een onduidelijke oogring maakt er een wijfje van. Maar dan moet je ze al heel goed kunnen bekijken. Hun opvallendste kenmerk is natuurlijk de omhoog gebogen snavel.
Foto Daniel Van Nieuwenhove
De juveniele vogels kan je er wel goed uithalen. Die missen het knalzwarte pakje. Bij hen zijn die zones meer bruinbeige. Wat hun geluid betreft is het deze keer makkelijk. Een helder en vloeiend kluut-kluut of klip.
Juveniele vogel (foto Roland Francois)
Stelten.
De tweede vertegenwoordiger van deze kleine groep is de steltkluut. Deze koos ook voor een zwart wit pakje. Maar met een stevige optie, twee extreem lange en opvallend rode poten. Ze houden wel wat van variatie want de kop kan achteraan volledig zwart zijn of totaal wit. De mannetjes kan je eruit pikken omdat hun rugkleur zwarter en met een groen glans overdekt is. In het najaar en de winter is het zwart op de kop meer grijsachtig.
Mannetje steltkluut (eigen foto)
Juveniele en 1ste jaars vogels zijn minder intensief van kleur. Het zwart is meer bruinachtig en met witte randjes aan de dekveren op de vleugels. De poten zijn ook bleker.
Juveniel (eigen foto)
Hun geluid is een nasaal en blikkerig kjuu, kek of kiep. Ze komen meer zuidelijk voor. Maar elk jaar duiken er bij ons wel een aantal exemplaren op. En de voorbije jaren waren er zelfs een aantal die ons landje goed genoeg vonden om een nestje te bouwen.
iedereenbirdaholic 