Mijn net-niet-weekje

Het is zo ver. Een weekje waarbij ik – bijna – geen nieuwe soort vond voor mijn Limburgse lijst. Het was de eerste, maar denkelijk niet de laatste.

Nochtans heb ik heel wat uurtjes doorgebracht achter mijn telescoop. Maar ik had het geluk de voorbije week duidelijk niet aan mijn kant.
Maandag ging ik na het werk nog even langs aan het Schulensmeer. Met een roepende kwartelkoning – er zouden er minstens drie rondlopen – zomertaling, kwartel en wat leuke steltjes zeker geen bezoek in mineur. Op woensdag had ik mijn vrije dag en ging ik eens piepen aan het Zwartwater. Een voor mij tot op dat moment onbekend terrein. Aan een groot ven kan je vanuit een net gerenoveerde kijkhut alles mooi overzien. De mist in de vroege uurtjes was een beetje spelbreker. Maar dit is zeker een plekje waar ik nog eens terug kom.
Daarna reed ik door naar het Hageven. Een topgebied tegen de Nederlandse grens. Weer genieten geblazen. Hoewel mijn bezoek een stevige deuk kreeg. Toen ik een groepje fotografen aansprak kreeg ik de mededeling dat ze net een roodpootvalk hadden gezien. Vermoedelijk was het dezelfde vogel die ik juist voordien een fractie in beeld kreeg toen hij over de bomen richting onze noorderburen verdween. Nadien bleek dat die voormiddag een hele tijd een mannetje roodpootvalk prachtig jagend werd gezien. Ik had hem op een haar na gemist. Een overvliegende rode wouw, enkele grauwe klauwieren en een koppeltje blauwborsten die een nestje met jongen in de buurt hadden waren een beetje mijn troostprijs voor deze misser. Een heel klein beetje.

’s Avonds kreeg ik een telefoontje van Gert. Er was een kleine torenvalk gespot in het Antwerpse. Aangezien hij zijn zoon in de buurt moest afzetten om zijn nieuwe auto op te halen, wilde hij even doorrijden. Of ik mee wou? Het zal wel zijn. Een nieuwe soort op mijn Belgische lijst. Daar ben ik altijd voor te vinden. De dag erna vertrok ik ’s middags op mijn werk – die luxe heb ik gelukkig – om even later Samen met Gert richting Zoersel te rijden. Het vliegveld waar deze dwaalgast werd gezien was tijdelijk opengesteld voor vogelkijkers. In de verte zagen wij het groepje geïnteresseerden al staan. Ze keken allemaal omhoog. Een goed teken. Toen we bij hen aankwamen bleek dat dit om een andere reden was dan de gemelde ‘kleine’. Er was net een arend overgevlogen. Steppearend bleek later. Een mega-zeldzaamheid, pas de 5de waarneming voor België. Maar wij waren net te laat. Weer diezelfde haar zaten we er naast. Hoogstwaarschijnlijk was hij – terwijl wij naar hen toe wandelden – over onze hoofden gevlogen. Weliswaar heel hoog. Net gemist. De tweede ‘dip’ van deze week.

Nieuwe Belg – Kleine torenvalk

Gelukkig tekende de kleine torenvalk wel present. Constant jagend op veldkrekels en heel even mooi in zit op zijn favoriete berk. Die mocht ik wel noteren. Het hoogtepunt van mijn week, zonder enige twijfel.

Vrijdag ging ik samen met Pierre nog eens langs aan het Schulensmeer. Een ijzige wind en dreigende regenwolken voorspelden niet veel goeds. De kwartelkoning heette ons alvast welkom en een bontbekpleviertje liet zich mooi bekijken. Samen met nog een hele reeks andere soorten. Het bezoek eindigde met een stevige bui en een nat pak. De natuur snakte naar die regen, wij iets minder.

Nr. 189 – Graszanger

Namiddag deed ik nog een poging om een gemelde graszanger te vinden. Richting Laren in Lummen. Op de locatie aangekomen bleek de wind spelbreker te zijn om vogels te horen. Want het kenmerkende ‘ziep’-geluidje is de manier om deze kleine zangvogel te vinden. Na anderhalf uur gaf ik het op. Dip nummer drie van deze week loerde om de hoek. Gelukkig kwam ik op weg naar mijn wagen een andere vogelkijker tegen. Hij kwam de graszanger ook zoeken. Ik kreeg een bevestiging van de waarneming omdat er blijkbaar een geluidsfragment was toegevoegd door de ontdekker. Een volgens mijn tijdelijke compagnon betrouwbare waarnemer. Dus besloot ik samen met hem nog een poging te wagen. Gelukkig, want even later hoorden we allebei duidelijk onze ‘zieper’. Niet gezien, maar wel goed gehoord. Op het nippertje nog een soort bij op mijn Limburgse jaarlijst.

Een tweede bezoek op zondag – samen met de vogelwerkgroep Fruitstreek – aan het Hageven leverde geen nieuwe soorten op. Maar wel een gezellig onderonsje. En een tweede nat pak voor deze week. Evenveel als de ‘dips’ die ik had. Het kan niet altijd prijs zijn zeker…