Omdat we nog in de quarantaine-fase zitten dankzij dat geval van vogelgriep in onze buurt bleef een bezoek aan de telpost de beste optie de voobije week. Zeker met de cijfers die Pierre en Nathan dinsdag al inleverden.
Houtduif on the move
1.500 veldleeuweriken, 730 koperwieken en een pleisterend mannetje beflijster. Daar kan je mee thuis komen. Woensdag was ik dan ook van de partij om mee te genieten van dit spektakel. En het feestje ging verder. We telden 4.000 houtduiven, 1.700 vinken en 1.400 veldleeuweriken. Pierre zag er heel weinig van omdat hij secretaris van dienst was en al dat geweld moest ingeven op zijn gsm. Iemand moet het doen, nietwaar.
Donderdag moest ik weer passen, maar vrijdag stond ik er terug. Een dagje goed voor 6.300 houtduiven en 3.400 vinken. De voorbije week werden er tot en met vrijdag 44.000 vogels geteld in Oetersloven. En wij weten dat dit een onderschatting is, want heel wat exemplaren trekken ongemerkt door. Te hoog of gewoonweg niet opgemerkt door de tellers.
En dan keerde de wind. Naar het noorden, waardoor onze trekvogels wind in de rug kregen. Ze vliegen dan een stuk hoger en dit in combinatie met een staalblauwe en wolkenloze lucht zorgt er voor dat we plots veel minder vogels zagen. Geen trek? Toch wel, maar voor de tellers op de grond onzichtbaar. Het dagtotaal stortte in elkaar tot een schamele 256. De vroege rode wouw en een mooi V-tje ganzen konden ons niet echt motiveren. Ik besloot dan toch maar mijn watervogeltelling uit te voeren. Die had ik de avond er voor al geschrapt omdat ik toen nog hoopte dat het feestje op de telpost nog even bleef duren. Niet dus, mijn schrapping werd geschrapt en ik reed naar de Caetsweyers. Daar was het wel tellen geblazen. Het leek wel een congres van de watervogels met heel veel gasten. Ik telde 92 nijlganzen, 71 grote Canadese ganzen, 46 grauwe ganzen en 1 soepgans. De eenden waren ook paraat met 45 wilde en 44 krakeenden. Leuk waren zeven wintertalingen en een kleine zilverreiger. Dat was pas een telling deze keer.
The fittest
Zondag stuurde ik mijn kat naar de telpost waar ze die dag ook nog eens de simultaan telling voor Vlaanderen organiseerden. Het was niet omdat ze alweer noordenwind voorspelden en er dus vermoedelijk minder te zien zou zijn, maar omdat ik mij als standhouder had ingeschreven voor een platenbeurs in Hasselt. Overmacht noemen ze dat, denk ik. Een andere ervaring trouwens, die beurs. Ik was er al geweest, maar dan als koper en had op dat moment enkel aandacht voor de lp’s die er te koop werden aangeboden en minder voor het publiek. Nu had ik ruim de tijd om al dat volk dat daar rondliep uitgebreid te observeren.
Een bezigheid die een verwachte lange dag omtoverde tot een bijzondere, zal ik het maar noemen, ervaring. Wat bestaand wij als mensheid uit rare schepsels! De diversiteit binnen onze soort is, ik wik mijn woorden, enorm. Wij vormen een mengelmoes van vreemde wezens die op het eerste zicht de theorie van Darwin in twijfel trekken. Want wil het nu net lukken dat ik om de tijd te doden een boek bij had over vogels (uiteraard) en dat ik net aan een hoofdstuk zat waarin het ontstaan van deze soortengroep uit de doeken werd gedaan. Ik bekeek al die voor mijn tafel voorbij wandelende wezens vanuit dat perspectief. Grappig, maar ook vreemd. Een groot deel van de bezoekers zette ik in de categorie van ‘hoek af’ of ‘nerd’. Ik mag dit schrijven, want ik was, of ben, een van hen. Ook ik begon een paar jaar geleden met het intensief verzamelen van lp’s. Waarom? Omdat blijkbaar nog ergens in het, volgens mij vooral, mannelijke brein een klein stukje DNA van onze voorouders die toen behoorden tot de jagers-verzamelaars is blijven hangen. Zelf heb ik dan ook nog eens de volgens mijn vrouw onhebbelijke eigenschap om zulke fases van het ene moment op het andere en zonder veel uitleg stop te zetten. Daarom zat ik nu aan de andere kant van de tafel op deze beurs om mijn collectie terug te verpatsen. Met zicht op een zeer vreemd gezelschap dat van de ene doos vinylplaten naar de andere struinde. Terwijl ik dit schouwspel bekeek kwam onbewust de vraag in mijn hoofd of de regels die ik net in mijn boek had gelezen wel klopten. ‘Survival of te fittest’? Als er een ding duidelijk was dan waren de wezens die ik zag totaal niet de ‘fittest’. Ook hier weer ben ik degene die dit mag zeggen. Omdat alweer ik behoor tot die not-fittest. Met een kalend kruintje, een vrij stevig horecagezwel dat mijn BMI tot aan de grens van het ontoelaatbare duwt en een resem kwaaltjes die ik jullie even wil besparen is fitheid niet echt aanwezig. Zat Darwin er wat onze soort betreft dan ver naast? Tja, niet echt. De mens als soort is de meest ‘succesvolle’ op onze planeet. Ik zet succesvol tussen aanhalingstekens, want dat succes blijkt ondertussen de ondergang van heel veel andere soorten. Misschien zelfs onze hele aardkloot zijn we aan het verkloten (twee keer een verboden woord in mijn zin geeft aan dat dit mij hoog zit). Het woord ‘fittest’ in de stelling van Darwin zouden we anders moeten interpreteren. Het gaat voor de mensheid om ‘smartest’. Een woordkeuze die hopelijk in de toekomst niet de verkeerde blijkt te zijn. Maar die discussie wil ik hier even niet voeren. Het succes van ons als mensheid heeft dus vooral te maken met ons brein dat ons in staat stelt om heel veel problemen op te lossen (of te creëren). Hierdoor slagen we er in om de ganse planeet te overspoelen. Terwijl wij dit deden hebben wij nog een stelling van Darwin naast ons neergelegd. Hij beweerde dat soorten die zich het best aanpasten aan nieuwe omstandigheden, het meest succesvol waren. Wie zich niet aanpast is gedoemd om te verdwijnen. De mens past zich totaal niet aan, maar zorg er voor dat alles en iedereen rond hem dat moet doen. Wie dat niet doet, verdwijnt. Voor alle soorten geldt de stelling van Darwin, maar niet voor ons. Of misschien toch…
Nog een detail: ik verkocht voor €400 aan platen. Niet slecht vond ik zelf. En over de telpost in Oetersloven vloog een ijsgors. Die ik dus niet gezien of gehoord heb. Even een kleine binnenmondse vloek was het gevolg. Kiezen is verliezen. Hopelijk geldt deze stelling niet voor de mensheid.
