Zelf een soort ontdekken is zeker geen kattenpis. Veel in het veld zitten (zo zeggen de vogelkijkers dat) en elke vogel die je tegenkomt heel goed bekijken. Daarnaast veel geluk hebben dat net die zeldzame doortrekker jouw pad kruist. Maar je kan dat geluk ook proberen een handje toe te steken. zo lijken vogels -wat sommige dingen betreft – veel op mensen. Het zijn gewoontebeestjes. Dwaalgasten duiken vaak in dezelfde periode op. Op dit moment is het dan ook uitkijken naar zwarte ooievaar, draaihals, duinpieper of morinelplevier. Waarvan ik voorlopig geen enkele zag dit jaar.
Nog een eigenschap van vogels die op de dool of op trek zijn. Ze volgen bepaalde routes. Zo is de zee een aanrader omdat heel wat vogels tijdens hun tocht plots tegen een grote watermassa ‘botsen’. Dus gaan ze daar even zitten om na te denken hoe het nu verder moet. Maar ook ‘lijnen’ in het landschap zijn belangrijk. Zoals grotere rivieren. Dus is de Maas een plek waar je mij vaak kan tegenkomen. Want daar zit altijd wel iets.
Bichterweerd
Daarom gingen we met ons groepje naar Bichterweerd. Een van de vele prachtige natuurgebieden langs de Maas. Het werd een verre wandeling omdat we het struingebied tussen de plassen en de rivier wilden uitkammen. Dit leverde trouwens heel wat leuke soorten op zoals bosruiter, scholekster, braamsluiper (deze zorgde voor wat discussie omdat hij zich maar even liet zien), tapuit. Maar de mooiste waarneming was zonder twijfel een adulte zomertortel die zich probeerde te verstoppen in een boom, maar toch mooi was te zien. Wat een prachtbeest is dat toch.
292
Dankzij een berichtje op de WhatsApp-groep van Vlaams-Brabant kon ik mijn lijst dit weekend nog wat aandikken. Hoewel ik had gezegd dat soorten gaan ‘tikken’ die ik zelf niet heb gevonden iets minder mijn ding is, kon ik deze leuke soort toch niet laten liggen. Op nog geen half uur rijden van mijn deur zat een zwarte ibis. Dit in natuurgebied ’t Vinne in Zoutleeuw. Zonder twijfel op dit moment een van de beste locaties om vogels te zien bij mij in de buurt.
Dit grote binnenmeer staat voor een groot deel droog met heel wat modderzones. Net nu de steltlopers gaan passeren is dat een ideale situatie. Als vogelkijker dan toch.
Want als natuurliefhebber is dit veel minder leuk nieuws. De extreme droogte in beeld vlak voor je neus. Maar ik ben toch even gaan genieten van deze ‘nieuwe Belg’ voor mij.
Hoogtepunt
Maar het moment van het weekend was zonder twijfel de 3de ronde op mijn ringplek. Tijdens deze controle kon ik een 1ste jaars ortolaan uit het net halen. Ik had weliswaar het geluid gespeeld om deze soort te lokken. Blijkbaar met succes. Voor mij een nieuwe ‘handsoort’ en wat voor een.
Sportief als ik ben tel ik deze niet mee bij onze ‘4×300 Challenge’. Ringvangsten zijn geen waarnemingen volgens de regeltjes. Terecht, want anders zouden we alle niet-ringers benadelen. En dat mag niet.
Maar het was toch even kicken toen ik die kenmerkende, schitterende oogring zag. Zeg nu zelf…
iedereenbirdaholic 