Kleine bijdrage

300, dat is het aantal soorten dat wij met onze bende hebben afgesproken om op onze Belgische lijst te hebben staan. Ik zat op 290 deze morgen, maar nu al weer eentje dichterbij!

Ongestoorde waterral

Deze voormiddag besloten Gert en ik om naar Hollogne-sur-Geer te rijden. Vooral voor Gert een stevige inspanning aangezien hij luttele uren ervoor nog op zijn buurtfeest zat. Opgedroogde beken en plassen, augustus met steltlopers on the move en een gebied waar wel nog water stond. Het zou wel eens een leuk bezoek kunnen worden.
Bij aankomst ging onze daglijst stevig van start. Overloper, witgat, bosruiter en watersnippen à volonté. Doe daar nog eens een snuifje geoorde fuut met een reeksje eendensoorten bij en je hebt een mooi gerechtje. We wandelden van plas naar plas om telkens de modderige oevers af te speuren. Bij de verste waterpartij leverde dat een schitterende waarneming op van een juveniele waterral die ongestoord naar ons toe trippelde. Zo goed zie je deze soort niet vaak.

Klein maar zeldzaam

We wandelden met een stevige soortenlijst terug. Maar niet zonder nog even de best bevolkte plas af te speuren. Tijdens het scannen van een rietkraag viel mijn oog plots op een bleke ral die door het riet sloop. Klein waterhoen! Een zeldzame doortrekker die blijkbaar dit gebied had uitgekozen om even bij te tanken. Een volgens mij juveniel exemplaar. Gert kon hem snel ook in het vizier krijgen. voor ons beiden een nieuwe soort op onze Belgische lijst. Voor Gert zelfs een lifer. Wat een afsluiter van een prachtige voormiddag vogels kijken in een topgebied.
Mijn voornemen om zelf op zoek te gaan naar leuke soorten had ik nog maar pas uitgesproken of het was al bingo. Zo snel had ik niet gedacht om dit voornemen ook waarheid te doen worden. Op naar nummer 292.

Klein waterhoen

Deze oostelijke neef van onze waterral wordt af en toe gezien in onze contreien. Ze ontdekken doet men meestal op basis van de luide roep ’s avonds in de schemering. Dat is dan vaak in het voorjaar of zelfs in de zomer. Doortrekkers in het najaar zijn vaak veel stiller en dan is ze zien meestal een toevalstreffer. Ze houden zich graag schuil in rietkragen en komen dan af en toe eens piepen om voedsel te zoeken.

Foto uit Hongarije waar ik deze soort ook mooi kon bekijken

Hollogne-sur-Geer

Dit voormalige vijvercomplex van de plaatselijke suikerfabriek werd – terecht – omgevormd naar een prachtig natuurreservaatje. Naast een aantal paden met verschillende goede uitkijkpunten is er ook een mooie vogelkijkhut gebouwd. Door overlast is het gebied tijdens het broedseizoen sinds 2021 afgesloten. Jammer, maar begrijpelijk.
Aan de ingang is er een parkeerplaats voor een tiental wagens.