Batumi rocks! (3)

Dag 2: Turkse tuinbewoners

(maandag 5/9/2022)

We begonnen er vroeg aan met een uitgebreid ontbijt. Na onze ervaring met het avondeten van de dag ervoor was de trend gezet wat eten betreft. We kregen een waar feestbuffet op tafel. Mijn voornemen om wat kilootjes kwijt te raken werd dan ook een weekje opgeschoven, minstens.

Het weer bleef stabiel, regen dus. Maar de keuze tussen een powerpoint bekijken binnen of toch naar de telpost wandelen was snel gemaakt. De nog natte regenkledij werd terug aangetrokken en we begonnen aan onze eerste klim naar ‘Station one’. Net voor we aan die tocht begonnen vond Gert nog twee ortolanen in een fruitboompje. Onze eersten, maar zeker niet de laatste van deze reis.

Deze telpost lag op dezelfde berg als ons guesthouse. Dus gewoon wat hoger klimmen. Maar het bleek een stevige tocht met als toetje een reeks steile trapjes. De telpost zelf was, dankzij de Georgische overheid, mooi ingericht met een gebouw waar de tellers comfortabel konden staan, zelfs schuilen bij slecht weer. Met boven op de telpost een mooi groot platform voor de bezoekers, wij dus. Het uitzicht was natuurlijk spectaculair. Hoewel de regenwolken op dat moment regelmatig spelbrekers waren.

De telpost, zelfs bij regen tellen ze door.

Toch kregen wij al een voorsmaakje van de fenomenale trek die hier passeert. Een aantal mooie bellen (zij noemen het ‘kettels’) met wespendieven en regelmatig een stroompje doortrekkende zwarte wouwen. Wij genoten van dit spektakel, maar hadden op dat moment totaal nog geen besef dat dit slecht een fractie was van wat ons nog te wachten stond. In het bosje achter de telpost vond de groep onze eerste groene fitis. Jammer genoeg zonder dat ik erbij was. Daarna gingen de hemelsluizen opnieuw open. De vallei stroomde vol met dikke wolken en de telling zat er op. Na een tijdje wachten besloten we dan toch maar door de regen naar beneden te wandelen. De kennismaking met ‘Station one’ en de Raptor Count zat er op.

Tevergeefs wachten tot de bui voorbij is

Na een korte lunch reden we richting de botanische tuin. De regen was wat geminderd en had plaats gemaakt voor een verfrissende ‘drizzel’. Want de temperatuur bleef wel lekker aangenaam. Onze doelsoort was turkse boomklever. In deze groene long van Batumi zou een kleine populatie rondkleven. Het bewijs werd een half uurtje later geleverd, toen we naar dit prachtige vogeltje zaten te kijken. Hangend aan de onderzijde van een tak. De rest van de wandeling door deze mooie tuin met een prachtige verzameling van inheemse, maar ook exemplaren uit verdere oorden, bomen werd opgefleurd door alomtegenwoordige grauwe vliegenvangers, heel wat gekraagde roodstaarten. Die hop en boomvalk namen we er graag bij.