Met nog één week op de kalender en een weersvoorspelling die elke hond duidelijk de beslissing laat nemen om er niet door gejaagd te worden, vrees ik een beetje dat mijn eindresultaat van mijn challenge voor dit jaar vast ligt. Mogelijk kan ik tijdens een schaarse opklaring nog een een korte wandeling maken in de beemden, maar de kans dat ik nog een nieuwe jaarsoort ga zien is even groot dat ik de lotto win (als ik mee zou doen met dit spel).
Oude tante
Gisteren voorspelden ze een redelijk droge dag. Maar toch besloot ik om mijn ringplaats volledig op te ruimen. Toen ik er aankwam vlogen er heel wat vogels weg. Mijn beperkte voederprestatie bestaande uit een keer vogelzaad en zonnepitten uitstrooien, wat voedersilootjes vullen met nootjes en twee lange slingers met vetbollen ophangen, hadden blijkbaar toch iets resultaat. Dus schoof ik zonder veel verwachtingen mijn netten voor de laatste keer dit jaar nog eens open. Nog geen vijf minuten later hingen er al een tiental mezen in te bengelen. Toch een goede beslissing?
Bij mijn tweede controle was het duidelijk dat er meer gasten aanschoven aan mijn bescheiden voederplek dan ik had gedacht. De netten hingen mooi vol. Als je wil weten hoeveel vogels er op zo een voederplek rondvliegen, ik weet het nu. Bij mij minstens 97. Dat is het aantal beestjes dat ik kon vangen. Vooral mezen, met pimpelmees als koploper met 47 exemplaren. Hiervan waren er 19 geringd.
Bij wintervangsten is dat wel vaker het geval. Maar liefst 1/3 de had een ring rond de poot. Altijd leuk om oude bekenden terug te zien, want het waren allemaal vogels die ik ooit zelf geringd had. Een mogelijk bewijs dat heel wat gasten jaarlijks terugkomen (altijd voorzichtig zijn met zulke uitspraken).
Een van die geringde exemplaren was de koolmees op de foto. Door mij geringd als 1ste jaars vrouwtje in 2017. Ondertussen dus 7 jaar oud. Na wat opzoekwerk blijkt dat 10 jaar een gemiddelde leeftijd is voor koolmezen. Informatie die ik toch in twijfel durf trekken. Want de controles die ik deed zijn meestal veel jonger. Eentje met een ring van voor 2000 trekt dadelijk mijn aandacht, een uitzondering denk ik dan. Maar mijn databestand is dan ook maar heel beperkt. Totaal geen referentie. Toch vond ik dit vrouwtje een vermelding waard. Zij heeft denkelijk elk jaar twee nestjes koolmeesjes groot gebracht, vermoedelijk met verschillende partners. Dit is geen indicatie dat het een sloerie is, maar gewoon de redenering dat koolmezen vaak maar een paar jaar leven en haar eerste grote liefdes vermoedelijk al gesneuveld waren. Even rekenen: zes jaar actief als broedend vrouwtje (het eerste jaar mag ze van haar puberjaren genieten) met twee nestjes per jaar van gemiddeld tussen de 6 en 10 jongen – mezen weten van aanpakken – geeft toch tussen de 72 en 120 nakomelingen. Goed gedaan ouwe tante!
Eindstation 104
Aangezien de netten toch open stonden en ik de laatste weken wat mailtjes las van barmsijzeninvasies of toch stevige aantallen, gooide ik ook een van de geluidsboxen in de strijd. De zang van barmsijs weerklonk op mijn ringplek. Bij de laatste controle van de dag – de wind begon stevig aan te trekken en het miezerde een beetje – was mijn tot op dat moment wat hopeloos lijkende doel bereikt. Tussen een hoop mezen en vinken hing er een barmsijsje in het net.
Met zijn mooie rode petje een waardige afsluiter van mijn jaarlijst op mijn local patch. De vogelgids heeft het trouwens over de barmsijs als één soort. Het is een beetje verwarrend. Want in de tekst staat dat in Nederland kleine en grote barmsijs als aparte soorten worden gezien. Vlaanderen zal dit wel volgen zeker. Maar wil dat zeggen dat elders dit onderscheid niet gemaakt wordt? Het feit dat ik wel vaker twijfelgevallen in mijn handen heb gehad die dan als barmsijs spec. de database ingaan, is alvast een veeg teken. Een kwestie van genoeg soorten om te kunnen scoren vrees ik een beetje.
Hoe het ook zij, momenteel vliegen er barmsijzen rond in onze contreien en eentje was zo barmhartig om in mijn net te belanden.
Tip: als je langs een els of berk loopt, kijk altijd even of er geen actieve beestjes in de takken rond zitten te springen. Vaak sijzen, maar mogelijk zit er eentje met een rood petje tussen. Doe ze de groeten van mij.
iedereenbirdaholic 