Als ik heel eerlijk moet zijn, wist ik gisteren al dat er nog een blogpost zou komen. Want tijdens het schrijven van de vorige zag ik al de melding dat er in Mechelen een speciaal vogeltje was gespot binnenkomen. De ontdekking van deze vogel kwam er trouwens op een vreemde manier. Door de echtgenote van een gekende vogelkijker tijdens een fotozoektocht in de binnenstad van Mechelen. Vlakbij de StRomboutstoren. ‘Hé, daar zit een vreemd vogeltje’ was vermoedelijk de aankondiging van deze zeldzame dwaalgast.
Het bleek een alpenheggenmus te zijn. De neef van onze heggenmus die ik elke tuin wel wat zit rond te scharrelen. Mijn oom – die in Mechelen woont – stuurde mij via WhatsApp ook nog eens een berichtje. Dan moet je gewoon gaan. Ook al vond mijn vrouwtje het geen goed idee. Maar gelukkig kreeg ik groen licht en een paar minuten later was 75% van ons vogelvriendenclubje klaar om de volgende morgen – vandaag dus – naar Mechelen te carpoolen.
Het bleek een van de makkelijkste twitch-momentjes van het jaar. Het beestje zat op zijn vertrouwd plekje, omringd door een twintigtal vogelkijkers. Dit op soms minder dan een meter afstand. Sommige fotolenzen waren langer dan de afstand tot aan het beestje. De rit er naartoe en de warme choco achteraf duurde stukken langer dan de waarneming zelf. Maar voor mij dus wel een extra Belg en zelfs een nieuwe lifer. Reden tot juichen? Niet echt.
Want dit exemplaar zag er alles behalve gezond uit. Zonder twijfel een van de redenen waarom hij of zij zich zo makkelijk liet benaderen. Tijdens onze gesprekjes met mede-vogelaars werd al geopperd dat het beestje zou opgehaald worden door een Opvangcentrum om het er door te krijgen. Hopelijk haalt ze 2025.
Met dubbele gevoelens komt deze soort dan ook op mijn lijstjes. Dus beste alpenheggenmus, een gemeende sorry en bedankt voor je verschijning.
Update: 30/12/2024 om 18u27
In de namiddag werd het beestje opgehaald door het VOC van Herenthout. Het was verzwakt, mager en zat vol met parasieten in zijn maag en darmen. Blijkbaar had het geen kans op overleven en het vertrok dan ook naar de eeuwige alpenheggenmussen-jachtvelden.
Blij dat ik deze vogel nog mocht bewonderen, al was het dan in de laatste uren van zijn bestaan op aarde, aan een basiliek in Mechelen. Symbolischer kan al niet. Rust in vrede lieve vriend.
iedereenbirdaholic 