Net iets meer dan een jaar geleden schreef ik een blogpost over de aankoop van deze Vogelgids. De beste op de markt. Maar wie heeft opgelet ziet dat er nu plots een ander vogeltje op de cover staat. Dit komt doordat ik opnieuw een exemplaar kocht. Want er is een nieuwe versie uitgebracht, de 11de herziende druk in het Nederlands.
Gekke uitgaven
Waarom zou iemand in godsnaam dit boek elke keer als er een licht gewijzigde versie uitkomt weer kopen? Diezelfde vraag kreeg ik van mijn echtgenote. Dit toen ik aan de keukentafel mijn vorige versie zat te vergelijken met deze nieuwere uitgave. Want bijna elke bladzijde leek identiek.
Het antwoord is even duidelijk als banaal. Waarom koopt de jeugd (of mogelijk ook volwassen mensen) steeds de nieuwste smartphone? Omdat die volgens hen weer iets meer kan of wat beter is. Hier dus net hetzelfde.
Om mijn echtgenote gerust te stellen geef ik hier een overzicht van wat er beter en vollediger is aan de laatste versie van deze geweldige vogelgids.
Om mijn geweten wat te sussen is deze tekst uittikken zeker waardevol. De uitgever steekt een hart onder mijn riem door te stellen dat er 32 extra pagina’s ter mijner beschikking zijn. Minstens 50 tekeningen werden opnieuw of voor het eerst geschilderd. In mijn vorige exemplaar zou het gaan over ruim 770 soorten. Nu staat er op de achterflap dat het er meer dan 900 zijn geworden. Een beetje overdrijven mag denk ik dan.
Gestart met een dipje
Ik moet tot bladzijde 45 geduld hebben voor ik een eerste wijziging ontdek. Eentje die in mijn ogen dan ook nog eens een stapje terug is. Weliswaar zie ik dat er bij de witkopeend een baltsend mannetje opduikt. Maar de rosse stekelstaart is spoorloos. Na wat zoeken blijkt ze verhuisd te zijn naar de sectie ‘ontsnapte vogels’. Voor deze soort een harde confrontatie met de werkelijkheid.
Maar vanaf nu gaat het alleen maar bergopwaarts. Zowel bij het auerhoen als het korhoen krijgen de vrouwtjes de aandacht die ze verdienen. Prachtige tekeningen van deze ‘ladies’. Ook het zo mysterieuze hazelhoen wordt wat beter in de verf gezet.
De fazant verschijnt zelfs op twee plaatsen: een keer bij de hoenders en een keer bij de ontsnapte exemplaren. In het veld is dit ook vaak zo een twijfelgeval.
Meerdere soorten krijgen meer ruimte. Kwartelkoning bijvoorbeeld, waar je nu ook een juveniel kan herkennen. Bij elke duiker staat het vliegbeeld en nu netjes bij. De vergelijking tussen een drijvende duiker, fuut en aalscholver is verdwenen. Volgens de auteur moet je die verschillen ondertussen dus wel kennen.
Rovers in de verf
Visarend krijgt vanaf nu een volledige pagina ter beschikking, wat trouwens volledig terecht is. Heel wat roofvogels krijgen extra tekeningen. De gieren worden meer opgedeeld. Maar ook de wouwen zien er prachtig uit. Op dezelfde pagina duikt ook de grijze wouw op. Netjes waar hij thuishoort.
Maar een topper is de weergave van heel wat vliegbeelden van kiekendieven. Wat een kunstwerkjes. Trouwens een nuttige aanvulling. Want die sierlijke akker-engelen determineren blijft een hele opgave. Alle hulp is dan ook meer dan welkom. Zelfs de donkere fase van grauwe kiek krijg een eigen plekje.
Waar ik ook blij mee ben is dat de buizerd een stukje naar voor schuift. Bank vooruit en een kus van de juffrouw (of mag dat niet meer?).
Bij de valken lijkt alles hetzelfde als in de vorige uitgave. Tot ik bij de slechtvalk aankom. Daar duikt een blekere versie op. ‘Sakerachtig’ schreef de auteur er bij. Lijkt mij een prachtig exemplaar dat ik voorlopig nog nooit tegenkwam. Maar de kans dat dit aan mij ligt is natuurlijk heel groot.
Bij de steltlopers lijkt er niet zo veel veranderd. Enkel de volgorde van de pagina’s is anders. Zo duiken de meer zeldzame exemplaren op vlak achter ‘onze’ versies. Handig? Volgens mij wel. Maar de kans dat minder ervaren vogelaars sneller bij een zeldzaamheid uitkomen is wel iets groter denk ik.
Bij de sternen heeft de auteur zich goed laten gaan. Daar duikt ook de eerste nieuweling op: Amerikaanse koningsstern. Waar men vorige keer bij de kleinste van deze sierlijke vliegers begon, de dwergstern, starten ze nu bij het andere uiterste: de reuzenstern. Even alles omgegooid blijkbaar.
Bij heel veel sternen staan nieuwe tekeningen. Maar ook nieuwe soorten die ontbraken in de vorige editie.
Ook bij de uilen krijgen verschillende soorten meer en nieuwe tekeningen. Dit is zo voor lapland-, oeral-, sneeuw-, sperwer-, ruigpoot- en dwerguil. Alleen al door naar deze mooie kunstwerkjes te kijken krijg ik zin om vanavond de donkere nacht in te duiken op zoek naar deze nachtrovers.
Meer en mooier
Wie dacht dat er maar één soort gierzwaluw rondvliegt zal verbaasd opkijken. Net geen 10 soorten worden afgebeeld. Bijeneters blijken ook in meerdere vormen en kleuren te verschijnen.
De zwarte specht mag even van houding veranderen en de afbeeldingen bij de witrug- en de drieteenspecht schudden ze wat door elkaar. De ondersoort ‘sharpei’ – niet de hond, maar de groene specht – krijgt ook een tekening van hemzelf.
Nieuwe afbeeldingen ook voor boerenzwaluw, roodstuitzwaluw – met de ondersoort ‘japonica’ ook in beeld -, huiszwaluw, roodborst, nachtegaal en noordse nachtegaal. Bij de rosse waaierstaart idem, enkel de tekening met de typische houding met de opgerichte staart is verdwenen.
Gekraagde en zwarte roodstaart worden veel beter in beeld gebracht. Net als de zwarte waaierstaart – stond vorige keer bij de dwaalgasten – en de Perzische roodborst. Een geweldige bijdrage is deze over de blauwborst, de kleuren spatten als het ware uit het boek!
De blonde tapuit is vanaf nu één soort. Oostelijke en westelijke werden samengevoegd. Voor de lijstjesmakers eentje minder dus. Maar dat was al langer het geval dacht ik.
Ode aan de grauwe gors
Ooit gehoord van de palmapimpelmees. Toch een geweldige naam die blijft hangen. Wel, ze staat nu in deze vogelgids. De zwarte mees moest dan ook een paar pagina’s naar achter hierdoor. Bij deze sympathieke meesjes is de ondersoort ‘britannicus’ spoorloos.
Blij ben ik ook met de extra aandacht die de matkop en de glanskop krijgen. Deze bijna identieke tweeling kan je nu dus weer wat beter uit elkaar houden.
Nieuw is ook de Kaspische mees. Bij de staartmezen duikt een bijkomende ondersoort op: ‘siculus’. Baardmannetjes en buidelmezen krijgen wat ze verdienen: prachtige, nieuwe illustraties. Ook de rotskruiper spat van zijn blad, bam op je netvlies.
Bij de barmsijzen krijg je een mooi overzichtelijk beeld van alle ondersoorten. Goudvink en appelvink herken je nu ook in hun juveniel kleed. Langstaartroodmus krijgt een promotie van één regeltje bij de extreme dwaalgasten naar een eigen plekje met afbeeldingen.
Een leuke verrassing is dat de soort in ons logo van de vogelwerkgroep Fruitstreek een update krijgt. Een mooie update trouwens. Alleen de vlucht met hangende pootjes is gesneuveld. Dat vind ik persoonlijk wel jammer.
Leve de ontsnapten
Bij de lijst van de dwaalgasten stijgen we naar 66 soorten – het waren er 59 in de vorige uitgave – en elke soort krijgt minstens één afbeelding. Netjes.
Ooit gehoord van de Kaapverdische pijlstormvogel, Atlantische geelneusalbatros, Zuidpooljager of de Kamtsjatkameeuw? Als ze nu voorbij vliegen en je deze vogelgids bij hebt, kan je ze denkelijk feilloos herkennen (keep on dreaming).
Om af te sluiten nog een blik op de lijst van mogelijk ontsnapte vogels, de zogenaamde escapes. Voor de doorwinterde vogelkijkers soorten om straal te negeren. Want ze hebben op hun lijstjes totaal geen toegevoegde waarde.
Zelf ben ik echter een grote fan van deze ‘survivors’. Niet enkel konden ze ontsnappen uit een denkelijk te klein kooitje. Daarnaast slaagden ze er vaak in om in onze regio te overleven.
Volgens deze vogelgids zijn ze met 37. Zes meer dan de vorige keer. Maar wij weten dat hun lijstje oneindig is. Rosse stekelstaart, helmparelhoen en een trits kleurrijke en exotisch uitziende fazanten werden naar hier verbannen. Maar de leukste nieuwkomer vind ik toch de Japanse nachtegaal.
Dat mijn bewering – dat deze lijst totaal niet volledig is – klopt, bewijst het ontbreken van het kleurrijke saterhoen en de statige kroonkraanvogels die ik met mijn eigen ogen ooit zag op mijn local patch. Een ontmoeting die ik niet snel zal vergeten. Eigenlijk hoorden ze dus ook thuis in deze vogelgids. Of misschien verdienen al deze leuke soorten een volledig eigen vogelgids?
iedereenbirdaholic 