Een beetje genant

Je bent een puberende blauwe rotslijster, geboren in het zuiden van Europa – of ergens in die buurt – en je hebt een rebels karakter. Al jouw soortgenoten zijn echte huismussen (niet letterlijk, het zijn natuurlijk allemaal rotslijsters). Maar jij wil die sleur doorbreken, pakt je koffers en vertrekt naar verre oorden. Weg van het rotsgebergte waar je zou moeten blijven. Weg van alles wat voor jou te gewoon is, de wijde wereld in. Je vliegt dagen, weken over bossen, vlaktes, steden en grote meren. Steeds verder en verder. Op zoek naar het ultieme avontuur. Was er toch een zweem van heimwee? Want je bestemming blijkt een stukje rots te zijn dat erg lijkt op jouw geboortestreek. Met als grote verschil dat er vlakbij een drukke kerstmarkt aan de gang is. Niet echt de droombestemming die je je had voorgesteld. Hopelijk ziet niemand jou hier zitten. Maar dat loopt een beetje anders. Want je bent pas de tweede blauwe rotslijster die dit kleine landje bezoekt. Je voorganger had minder geluk en sukkelde meer dan 147 jaar geleden tegen een lijmstok. Je wordt uiteindelijk ontdekt door een vogelkijker die eigenlijk van plan was om die kerstmarkt te bezoeken. Het nieuws verspreidt zich dan ook als een lopend vuurtje. Honderden vogelkijkers willen jou zien op dat petieterige stukje rots vlakbij die kerstmarkt. Een beetje genant.

Je hebt je wekker supervroeg gezet. Want er is een blauwe rotslijster gemeld in Durbuy. Ver rijden, maar dat heb je er voor over. Je materiaal en kleren liggen al van gisterenavond klaar. Een camera met een enorme telelens er op, met een camouflage hoes erover. Zoals het hoort. Je kleren passen daar wonderwel bij. Alles in stoere camouflageprint. Een extra laagje thermisch ondergoed zal nodig zijn, want ze voorspellen niet echt goed weer. Hopelijk komt het zonnetje piepen, want dan kan je goede foto’s nemen van die zeldzame dwaalgast. Sinds 1877 – toen zagen ze de eerste ooit voor België – is deze soort niet meer opgedoken in ons landje. Elke serieuze vogelkijker moet die dan ook gezien hebben. De kans van je leven. Na een lange rit kom je aan in Durbuy. Je parkeert je wagen op het einde van een lang plein. Je ziet al wat andere vogelkijkers voorbij lopen. Terwijl je naar de rots loopt waar de blauwe rotslijster gisteren werd gezien, merk je dat je voorbij een grote kerstmarkt passeert. Daar loopt al wat volk rond, toeristen en denkelijk ook plaatselijke bewoners. Zij in hun zondagse pak, jij in een volledige camouflage-outfit. Gewoon doen alsof er niets aan de hand is en aansluiten bij de grote groep vogelkijkers bij de rots, denk je dan. Een beetje genant.