De lat ligt hoog voor 2024

Een nieuw jaar, een nieuwe uitdaging. Gewoon omdat ik het leuk vind om mijzelf een doel op te leggen. De kernwoorden in mijn ‘challenge’ voor 2024 zijn Limburgs Landschap, auto en de kaap van 300.

Uitdaging 1: 200 soorten

Als directeur van onze prachtige natuurvereniging, Limburgs Landschap genaamd, sla ik met de eerste uitdaging voor het komende jaar twee vliegen in één klap. Mijn voornemen om in zo veel mogelijk van onze natuurgebieden op bezoek te gaan bij de – voor ons zo belangrijke – vrijwilligers is de kans om ook wat vogeltjes mee te pikken. Dit bracht mij op het idee om mijn vogelkijk-pijlen in 2024 dan ook zo veel mogelijk te richten op de gebieden van Limburgs Landschap. Na wat opzoekwerk bleek dat er de voorbije 3 jaar maar liefst 223 soorten werden gezien.
Mijn rare brein ging dadelijk aan de slag en nadat ik die lijst wat grondiger had bekeken kwam ik tot de vaststelling dat ongeveer 100 soorten met niet zo heel veel moeite op mijn jaarlijst konden belanden. Voor een 50-tal soorten zou wat meer planning en een dosis geluk welkom zijn. Maar die 150 is geen echte uitdaging. Zoals mijn vader zaliger vaak zei: je moet de lat zo hoog leggen dat je er vlot onderdoor kan. Dus wordt mijn doel 200. Het aantal soorten dat ik in 2024 wil zien in de meer dan 40 natuurgebieden van Limburgs Landschap. Ambiteus, maar een mooie motivatie om heel veel in de natuur rond te dwalen. Daar gaat het toch om.

Uitdaging 2: verboden lijst

Ik ben – zoals jullie ondertussen weten – zot van lijstjes. Dus gooi ik er het komende jaar eentje bij: de autolijst. Met elk jaar ruim 25.000 km op de teller ben ik toch wel wat uurtjes onderweg naar ergens. Tijdens die ritten zie ik heel wat vogels. Waarom doen we daar niets mee, dacht ik. Dus ga ik in 2024 alle soorten die ik zie vanuit mijn wagen bijhouden. Het zal geen superlange opsomming zijn, maar toch leuk om de tijd achter het stuur wat op te fleuren.
Ik ben benieuwd hoeveel het er gaan worden. Welke soort zie ik het vaakst? Wat wordt de leukste ontdekking? Ga ik een boete krijgen? Want voor alle duidelijkheid en een goede raad aan iedereen die mijn voorbeeld zou volgen: ogen ook op de weg houden. Veiligheid komt eerst, vogeltjes pas later.
Hoop ik.

Uitdaging 3: de kaap verpulveren

Tenslotte wil ik eindelijk een 3 op mijn levenslijst zien verschijnen. Het gaat mij te langzaam. Op dit moment staan er 296 soorten te pronken op het scherm. Volgens waarnemingen.be sta ik op plaats 300 (daar is toch al een 3 te zien). Dat is mijlen ver weg van de echte toppers met meer dan 400 gespotte soorten in België.
Een onmogelijke opdracht? Ik denk het niet. Met schaamrood op de wangen moet ik hier een bekentenis afleggen. Ik heb maar liefst negen schaamsoorten die staan te drummen om op mijn Belgische levenslijst te mogen staan. Er gewoon werk van maken is de boodschap. Kleine rietgans, eider, strandplevier, grote stern, dwergstern, grote jager, noordse stormvogel, noordse pijl en notenkraker. Allemaal soorten die ik met wat planning en moeite zeker kan zien. Sommige zijn zelfs een makkie. Een beetje een schandvlek op mijn palmares. Dus snel afvinken die beestjes zou ik zeggen. Mijn vogelmaten met wie ik van plan was om regelmatig op pad te gaan zijn mijn steun en toeverlaat om dit ook echt te realiseren.

Daarnaast werden er plannen gesmeed om de steenuiltjes in hun nestkasten een bezoek te brengen (hierover ook zonder twijfel verhalen op mijn blog) en als ringer is er ook werk aan de winkel. 2024 wordt een vogelgek jaar, dat staat als een paal boven water.

Bij deze wens ik ook jou een prachtig 2024 met heel veel vogelkijk-plezier.