Heeft het te maken met de enorme diversiteit van deze groep? De uitdaging om al die verschillende kleden te matchen met de juiste soort? De kans om een dwaalgast te ontdekken? Wie zal het zeggen. Maar steltjes trekken mij gewoon aan en ik ben niet de enige.
Wie steltjes wil zien op dit moment moet naar gebieden met grote moddervlaktes, ondergelopen weides of velden of grote waterplassen met modderige oevers. Ik wil mijn voetafdruk en brandstofrekening zo klein mogelijk houden en dus kom ik vanzelf uit in Schulen. Het daar gelegen overstromingsgebied kreeg de voorbije jaren een stevige natuurrenovatie. Met succes. Op nog geen half uurtje rijden van mijn ‘hometown’ ligt momenteel het beste vogelgebied in het binnenland. Een quote die ik cadeau kreeg van een jonge volgelkijker die ook verliefd werd op deze natuurparel op Limburgse bodem. Dat ik op deze droomplek maar een handvol vogelkijkers tegenkwam is voor mij een raadsel.
Het Schulensbroek zit momenteel propvol met gevederde juweeltjes. Bijna allemaal vinden ze water, in welke vorm dan ook, top. Zomertaling – ik vond er minstens vier – als een van de bonussen. Bij elke scan over het gebied krijg ik steltjes in beeld. Geen enorme aantallen zoals op de slikken aan de kust. Maar toch een mooie variatie. Het leuke is dat ik verschillende keren mijn (digitale) vogelgids er moet bijhalen om ze op naam te brengen. Zwarte ruiter (jawel, die rode snavelbasis doet het), bonte strandloper (ook even moeten opzoeken), kleine plevier, kemphaan, kluut en als toetje, de koningin van de weidevogels, de grutto.
Tussendoor genoeg andere leuke soorten. Met als mooi intermezzo mijn eerste boerenzwaluwen voor dit jaar. En ik mag het gerust zeggen. Het is lente! Want het waren er tien en niet één. Anders had het voorjaar nog even moeten wachten.
Vandaag opnieuw op pad. Mijn jaarlijst in gebieden van Limburgs Landschap mocht nog wat soorten bijkrijgen. De melding dat er in Negenoord aan de Maas een koppel ooievaars was aangekomen en een van onze – vorig jaar nog maar geplaatste – nestpalen hadden uitgekozen dreef mij die richting uit. Het verliefde paartje stelde niet teleur. Constant samen, zowel op het nest als in het veld, luid klepperend en als klap op de vuurpijl, parend! Daar komen baby’s van. Maar dat is nu eenmaal waar ooievaars mee bezig zijn.
Dankzij dit bezoek staat mijn jaarlijst op een ronde 90 soorten gezien in gebieden van Limburgs Landschap. Bijna halfweg.
iedereenbirdaholic 