Toevallige nieuwe Belg (of toch niet)

Zaterdag gingen we met onze bende weer op pad. Wouter moest afhaken wegens werkverplichtingen. Maar Pierre en Gert waren van de partij. Bestemming: Schulensbroek. Doelsoort: purperreiger. Want die was voor Gert en mij een aanwinst op onze Belgische lijst.

Hoe het had kunnen lopen

Wij parkeerden onze wagen op de kleine parking aan de zuidkant van het natuurgebied. Wij liepen richting de locatie waar de purperreiger die zich er al lang ophield het meest gezien werd. We stelden ons verdekt op en wachten geduldig. Vol spanning wachten we af. Na een tijd kwam de purperreiger van achter het riet te voorschijn wadend door het water. Eerst nog verborgen door wat rietstengels, dan in vol ornaat. Wij keken ademloos toe. Ik greep langzaam naar mijn fototoestel en kon prachtige beelden maken van deze mooie reiger.

Hoe het echt liep

Wij parkeerden onze wagen op de kleine parking aan de zuidkant van het natuurgebied. Wij liepen richting de locatie waar de purperreiger die zich er al lang ophield het meest gezien werd. Na een paar honderd meter bleek de weg versperd door een dikke laag modder. Na een korte discussie gingen Gert en Pierre op zoek naar een mogelijk alternatief om zonder modderige schoenen verder te geraken. De poort van de weide langs de weg lag toch open. Terwijl Gert zocht naar een andere uitgang, riep hij plots: ‘hier is hij!’. Ik stond nog aan de weg en zag in een flits een vogel opvliegen uit de diepe poel die in de weide lag. Mijn eerste idee was roerdomp. Maar Gert riep dat het de purperreiger was. De vogel was ondertussen al uit het zicht verdwenen. Hopende dat hij met een boog rond ons zou vliegen draaide ik mij om. Even later verscheen in de verte een voorbijvliegende reiger. Check: purperreiger. Ik kon hem met mijn verrekijker mooi in vlucht bekijken, ook al was het redelijk ver weg. Toen hij opnieuw uit het zicht verdween, stond mijn telescoop werkloos naast mij en hing mijn fototoestel ongebruikt over mijn schouder. Geen bewijsfoto, maar wel een leuke waarneming.

Al in 2008 op de lijst

Toen ik thuis kwam bleek ook nog eens dat dit voor mij geen nieuwe Belg bleek te zijn. Blijkbaar had ik ongeveer 16 jaar geleden er al eentje kunnen bekijken in Wijvenheide te Zonhoven. Toen kreeg ik wel de kans om dat exemplaar op foto te zetten?

Teleurstelling? Totaal niet. Die voormiddag zag ik buiten deze prachtige reigersoort minstens 2 visarenden actief jagen aan het Schulens meer. Het was voor mij de eerste keer dat ik dit spektakel zo goed kon aanschouwen. De biddende jager, de haperende duikvlucht, de plons en de triomfantelijke herrijzenis met elke keer een prooi in de klauwen. Waanzinnig!
Ook op ons daglijstje: ijsvogels – inderdaad meervoud -, bruine kiekendief, zwarte stern in jeugdkleed, heel veel grote zilverreigers, kibbelende kleine zilverreigers en nog veel meer.

Vogels kijken is altijd genieten, zelfs voor een birding-kluns als mijzelf.