Grote dwerg

Het ringseizoen kabbelt langzaam maar zeker naar zijn einde. Dan toch op mijn ringplek. De nachttrek is zo goed als stilgevallen en de aantallen blijven steken op 20 tot 30 vogels per ringsessie. Ook al blijven de netten tot zonsondergang open staan. Rustige tijden met de hoop op een leuke soort die wil landen.

Daarom was ik al heel blij met de vangst van een bladkoning vorig weekend. Nummer 12 voor mijn bescheiden ringlocatie. En dat voor een soort waar we tien jaar geleden van dachten dat je ze enkel aan de kust in een eenzame boom kon vinden. Niets is minder waar.

Een lang weekend, dus veel tijd om wat vogels te ringen. Gisteren strandden we op 33 exemplaren (Kristof was er weer bij om te helpen). Met toch 3 puttertjes – altijd leuk – en controle van een koolmees die al in 2019 een ring rond de poot kreeg van mij als 1ste jaars beestje. Ondertussen 6 jaar oud, voor een koolmees een respectabele leeftijd.

Vandaag alleen aan de slag. De teller stond op iets meer dan 20 vogels. Elke ronde hingen er twee, soms 3 vogels in de netten. Maar de ronde van 13u30 leverde een verrassing op. Hoewel ik het geluid speelde was de kans klein. Maar soms is een waterkans voldoende. Eén vogel in de netten met een prachtige kastanjekleurige oorvlek. Jawel, dwerggors!
Alle kenmerken werden gecheckt samen met mijn zoon Jente die op bezoek was. Ze klopten stuk voor stuk. Een nieuwe soort voor mijn ringplek.