Geen nieuwe soort voor mijn jaarlijst. De al een paar gemelde kleine rietgans kon ik niet vinden tussen een groep van meer dan 500 kolganzen. En de vandaag in Montenaken ontdekte hop was te ver weg voor mijn elektrische auto. Daar ging ik niet meer geraken zonder duwwerk. Geen optie dus.
Koppeltje
Wat ik dinsdag wel kon ontdekken waren twee geringde kolganzen. Niet enkel met een wetenschappelijk ring rond hun poot, maar ook met een opvallende halsband rond hun nek. Die kan je tenminste aflezen met je telescoop. Aan zo een metalen ring heb je op afstand nadda. Sommigen mensen vragen mij of dat niet hinderlijk is, zo een ring rond je nek. Wel, als je deze twee bezig zag, dan weet je dadelijk het antwoord. Ze vertonen totaal hetzelfde gedrag als de rest van de bende.
Ik had trouwens niet dadelijk door dat het er twee waren. Eerst had ik eentje ontdekt en die halsring kon ik snel aflezen: grote T en dwarse 5A. Snel ze ook even op foto zetten, want mijn geheugen is ook niet meer van de beste. Op foto kan ik ze niet vergeten. Voila, mooi in beeld en klik. Maar bij het bekijken van de foto’s zag ik inderdaad een grote T, een 5 maar dan een D. Had ik mij zo vergist? Na een kijkje door mijn telescoop werd het mysterie snel opgelost. Er waren twee kolganzen met een halsring. Vlak bij elkaar.

Thuis gaf ik de ringnummers in op de website https://submit.cr-birding.org/. Daar krijg je ogenblikkelijk een zogenaamde ‘life history’. Een overzicht van de waarnemingen van deze vogels. Het was de moeite.
Ze werden op 14 december 2022 gevangen en geringd door Harry van Kessel – die overleden is ondertussen, zelfs dat kon ik daar zien – en Gerard Müskens. Daarna bleven ze nog even in Nederland rondhangen. Vervolgens vlogen ze met een tussenstop in Duitsland (Mannhausen) naar hun broedgebied in Finland. Daar werden ze op 9 mei 2024 afgelezen in Alavus. In de winter van 2024 doken ze terug op in Nederland met vier meldingen. Het volgende broedseizoen kwam er opnieuw een melding op 23 april 2025 vanuit Finland, Kutila deze keer. Beide plaatsen in Finland liggen in vogelvlucht minder dan 200 km van elkaar. Vermoedelijk waren ze op weg naar Alavus. In oktober passeerden ze weer in Duitsland. Om dan op 9 december door mij afgelezen te worden in Kessenich. Altijd met hun tweetjes samen. dit is toch echte liefde.
Buteo buteo
Twee dagen ging ik weer op pad met de muisjes. Een keer in gezelschap van Toon Willems, een ringer van het noorden van Limburg. Die wou eens zien hoe ik dat aanpakte. Met maar liefst zeven torenvalkjes in mijn val was de demonstratie meer dan geslaagd. Toon was danig onder de indruk.
Vandaag ging ik opnieuw op pad. Deze keer in mijn eentje. In Bilzen kon ik een vrouwtje en een mannetje torenvalk strikken. Op minder dan 200 meter van elkaar. Vermoedelijk ook een echtpaar. Dan was het een paar uurtjes rondrijden zonder succes. Tot ik in Hoeselt een buizerd zag zitten. Mijn balchatri werd uitgezet. Volgens mijn ervaring wel heel dichtbij, maar zonder succes. Na een halfuurtje wachten besloot ik om ze nog wat dichter te zetten. De vogel zou wellicht gaan vliegen. Maar hij bleef tot mijn verbazing mooi zitten. Nadat ik achteruit reed kwam hij op een paal dichterbij zitten. Om vervolgens naast de val plaats te nemen. Uiteindelijk schoot hij in actie en werd gevangen. Wat ik al dacht gezien te hebben, werd bevestigd. Hij was al geringd. Een controle van een buizerd. Die heb je niet vaak. Benieuwd wat zijn ‘life history’ zal zijn?
Tipje van de sluier
Op zaterdag reed ik naar de Caetswijers in Diepenbeek. Een natuurgebied dat momenteel in de steigers staat, figuurlijk dan. Het ziet er echt niet uit. Deze vijverketting wordt grondig onder handen genomen door Limburgs Landschap vzw.

Alle opslag wordt verwijderd, de dijken hersteld, het sluizensysteem volledig vernieuwd en in verschillende vijvers worden met het vuile slib dat er door de jaren heen in is gekomen rieteilanden gemaakt. Ik wil wel eens weten welk resultaat dit gaat geven. Volgens mij wordt dit een van de mooiste natuurgebieden in de regio. Dus ga ik het kort opvolgen. Echt boeiend. Hoe? Dat hou ik nog even voor mezelf. Maar het is een hint naar mijn plannen voor 2026.
Interessant verhaal over de kolganzen. Als ik ze hier zie sta ik er niet bij stil hoeveel km ze wel afleggen.
LikeLike