Een weekje verlof, dus kon ik er een lap op geven. Tot het weerbericht er aan kwam. Wind, regen en dus veel binnen zitten. Pas tegen donderdag kon ik die lap boven halen.
Nr. 215 – Rotgans
Maar het was er dadelijk ‘boenk’ op. Want de rotgans die in Heppeneert mooi zat te wezen, werd elke dag gemeld. Dus ’s morgensvroeg reed ik dadelijk naar dit mooie gehuchtje langs de Maas. Tijdens het parkeren van mijn auto zag ik dat er in de weide slechts vier ganzen zaten. Twee grauwe, een hybride-geval en… de rotgans. Van een snelle twitch gesproken. Ik nam ruim de tijd om deze leuke gans te bekijken. Want die zie je niet elk jaar in onze provincie.
Nadien deed ik nog een rondje Bichterweerd. Een zalige wandeling langs de Maas en rond de grindplas. Geen nieuwe soorten voor mijn lijst. Maar wel mijn eerste vrouwtje brilduiker voor dit najaar, een mooie groep waterpiepers, twee ‘stoeiende’ ijsvogels – altijd leuk – en een zwerm pimpelmezen. Want die zijn blijkbaar massaal op trek door ons landje. Ze haalden zelfs het VRT-nieuws.
Tjif-tijd
Vrijdag zette ik mijn netten nog eens open. Met succes. Maar liefst 232 vogels werden geringd of gecontroleerd. Nog nooit had ik zo laat op het jaar zo veel vogels. Vooral de tjiftjaffen deden het goed. Met 94 stuks verpulverde ik mijn dagrecord op mijn ringplek. Ik had dat van pimpelmees ook kunnen opblazen. Maar bewust zette ik het geluid niet op. Tot grote blijdschap van mijn vingertoppen. Wie dit niet snapt, moet maar eens komen helpen als er veel pimpelmezen moeten geringd worden. Stevige bijtertjes! Tussen al dat geweld kon ik mijn tweede bladkoninkje voor dit jaar ringen. Steeds even kicken!
Ik heb trouwens het gevoel dat het een stevig jaar aan het worden is op mijn ringplek. Heel wat soorten worden vlot gevangen in mooie aantallen. Het ene dagrecord na het andere gaat er aan. De dagen met +100 vogels kan ik al lang niet meer bijhouden. Dus zette ik alles even netjes in een grafiekje. Met ondertussen bijna 4.000 vogels in mijn handen is het zeker geen slecht jaar, maar er waren er met meer. Daarom bekeek ik even het uurgemiddelde – dit is het aantal vogels dat ik gemiddeld, over alle uren die ik ringde (bijna 218u dit najaar), kon vangen – voor alle jaren sinds ik begon op mijn ringplek in 2014. En daar scoor ik uitmuntend! Met 18,16 vogels per uur zet ik een record neer. Moest ik nu ook nog eens het mezengeluid opzetten, dan is het hek helemaal van de dam. Amai mijn vingertoppen.
Rod sisik
Zondag gingen de netten opnieuw open. Deze keer in gezelschap van Kristof, die stilaan zich klaar aan het maken is voor zijn examen als ringer. Spannend. De dag er voor had ik de nachtgeluiden wat aangepast. Met vooral de focus op leuke zeldzaamheden in het najaar. Toch was het alweer tjiftjaf en pimpel die de hoofdvogel afschoten. Opnieuw meer dan 100 vogels. Ze blijven komen. Tussen al die kleintjes kwamen ook een mooi aantal barmsijzen langs. Deze wintergastjes zijn op doortocht of komen hier tijdelijk logeren. Rond de middag ging Kristof naar huis en even later was het tijd om de netten dicht te schuiven. Zoals gewoonlijk hingen er nog een vijftal vogels te wachten op een ringetje. Pimpelmezen, uiteraard, maar ook een barmsijs. Maar deze had al een ringetje rond de poot. Kristof had even er voor nog gezegd: ‘een geringde barmsijs, dat zou leuk zijn’. Zijn wens kwam uit, maar hij was er jammer genoeg niet bij. Bij het aflezen van de ring werd snel duidelijk dat het om een ‘buitenlander’ ging. Stavanger stond er op. Dit was een barmsijsje dat in Noorwegen woonde of minstens toch al eens passeerde. Een leuke terugmelding noemen wij dit. een heel leuke…
(nvdr. Rod sisik is barmsijs in het Noords – door die o moet een schuin streepje maar die vond ik niet op mijn toetsenbord)
iedereenbirdaholic 