De voorbije week stond alweer in het teken van het ringwerk. Woensdag hadden we – dat zijn Kristof en ik voor die dag – onze voorlopig beste dag van dit seizoen met net geen 100 vogels (het waren er 97). Maar vooral de vette kersen deden ons vreugdesprongetjes maken, in ons hoofd uiteraard want we willen nog een beetje serieus genomen worden.
Ouwe rakkers
De eerste nachtegaal voor dit jaar. Maar ook mijn derde grauwe klauwier voor de ringplek. De eerste vingen we in 2015, nummer twee in 2024 en nu nummer drie. Een 1ste jaars vogel, net als de vorige twee.
Kristof mocht hem ringen met als onvergetelijke ervaring dat die kerels verdomd goed kunnen bijten.
Ondertussen komen de jonge bosrietzangers door. Maar dit hadden we al gemeld. Maar ook voor de kleine karekieten en de rietzangers is de trekperiode aangebroken. Hier ook de eerste adulte vogels.
Hoe we dit zien? Wel, deze soorten ruien als adulte vogels hun volledige verenkleed in hun overwinteringsgebied, het verre Afrika. Dus de pluimen die ze nu hebben dateren van hun vorige verblijf in hun winterkwartier. Ongeveer een jaar geleden. Als jij jouw kleren een jaar lang zou dragen dan denk ik dat ze er ook wat verfomfaaid gaan uitzien. Bij deze soorten is dat dus ook het geval. Alle pluimen stevig gesleten. Dit in tegenstelling tot de jonge vogels die in het beste geval ergens in het voorjaar zijn uitgevlogen. Zij ruien hun eerste verenkleed wel partieel (deels). Maar de slagpennen, staartpennen en heel wat dekveren op de vleugels houden ze van hun geboortepakje. Die veren zijn pakweg een drietal maanden oud. Die zien er nog heel vers uit. Je kan dat al voelen als je de vogel in de hand hebt. Hij voelt een stuk ‘zachter’ aan. Maar meestal kan je het ook duidelijk zien. Gesleten kleine karekieten, bosrietzangers en rietzangers zijn adulte vogels die wij noteren als >1 jaar. Opgelet, voor andere soorten kan dit anders zijn. Dit moet je als ringer goed in de vingers hebben. Anders bijt een klauwier het er wel even in.
Veel volk
Vrijdag was Tim van de partij en opnieuw vingen we heel wat vogels, vooral bij de eerste controle-ronde. Deze keer waren het er 73. De kers van de voormiddag was onze derde snor voor dit jaar. Het werd ook de eerste sessie waarin we meer kleine karekieten (33) vingen dan bosrietzangers (23). De lawaaimakers nemen het stilletjes over. We sloten juli af met 21 soorten en 475 vogels. Goed begonnen…
De rest van het weekend bleven de netten dicht, want ik ging samen met mijn vrouwtje een weekendje richting Wageningen in Nederland. Doel was de boekenmarkt van Deventer op zondag. Jente had ons gezegd dat dit de moeite was, de grootste van Europa. Wel, zijn uitspraak bleek te kloppen. Heel veel boekenstandjes (meer dan 600) en heel veel boekfanaten. Zo veel dat we het eerste uur gewoon wat rondwandelende omdat we gewoonweg niet aan de standen geraakten om naar de boeken te kijken. Gelukkig werd het verderop wat minder druk en in de namiddag, toen wij al pompaf waren, kwam er nog meer plaats.
Mijn aandacht ging uiteraard weer uit naar oude boeken over vogels. Het was zoeken naar een naald in een hooiberg. Maar uiteindelijk kwam ik met vier naalden terug naar huis. Twee plaatjesboeken uit de oude doos en een tweeluik over roofvogels met prachtige platen er in. Samen met een strip over vogels en een boek voor de kleindochter waar een bekende uil op stond. Dat is toch ook een vogel. De blikjes Radler horen ook bij de buit. Want die hebben mij uiteindelijk gered van uitdrogingsverschijnselen na een dagje boeken-jagen. Volgens mijn vrouwtje onvindbaar in ons landje, maar in overvloed in Nederland. Toch iets waar onze noorderburen ons mee de loef afsteken. Buiten die immense boekenmarkt.
iedereenbirdaholic 