Royaal bezoek

Eind september, dan wordt het elke dag uitkijken wat er allemaal voorbij komt. Naar de netten lopen is dan extra spannend, want alles is op dit moment mogelijk. Vandaag werd dat nog maar eens bewezen.

Klein juweeltje

Terwijl de ‘tjiffen’ stilaan op gang komen hoopte ik op een leuke bijvangst. De bladkoning is er zo eentje. Waar men vroeger dacht dat deze soort enkel aan de kust voorbij kwam, bleek dat totaal verkeerd. Vanaf het moment dat er ook ringers in het binnenland het geluid gingen afspelen, werden er regelmatig ook daar gevangen. Zo ook bij mij. Deze morgen haalde ik nr. 11 voor mijn ringplek uit de netten.
Met zijn opvallende gele wenkbrauwstreep en subtiele, dubbele vleugeltekening is het een beauty. In de hand zie je pas wat een liliputter dit vogeltje is. Met pakweg 10cm is hij net iets groter dan een goudhaantje. Ik was alvast heel blij om hem nog eens te ontmoeten.

Knaller

Maar daar hield het niet mee op. Twee netten verder was er een tweede verrassing. Een Cetti’s zanger. Nog maar de 3de voor mij op mijn ringplek. Wat een beetje verwonderlijk is, want deze soort is alom tegenwoordig. Wel vaker in gebieden met riet, maar de kans dat er eentje hier voorbijkomt moet toch groter zijn dan ik nu kan vaststellen.
Het is een soort die wel niet echt trekgedrag vertoont in ons landje. Ze overwinteren hier. Dus hoor je ze gans het jaar door. En horen doe je ze. Hun zang lijkt op een explosie van tonen. Heel kort en heel luid. Maar hem zien is een heel ander verhaal. Ze sluipen als het ware door het riet.
Dat ik er vandaag eentje in de hand had ik dan ook een voorrecht.

Ondertussen zit ik aan 97 soorten voor mijn local patch. Met dank aan een prima jaar op mijn ringplek. Eén soort boven mijn jaardoel en op 3 soorten van de magische grens van 100 soorten. En dat met nog ruim 3 maanden te gaan.